சிரிச்சுகிட்டே பறக்கும்போது
பறவையென நினைத்தேன் பெண்ணே! - ஆனால்
என்னிடம் இருப்பது மனம் தான் மரமல்ல
மரங்கொத்தி பறவையாய் நீ இருக்க
உழைத்து உழைத்து உயர்ந்தவன் நான்
உன்னை கண்டாலே உருகுகிறேன்
குழந்தை என நீ சிரித்தால்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் என்னை இழக்கிறேன்
பல நாடு சென்றவன் தான்
பல மொழிகள் கற்றவன் தான்
காதல் மொழி பேச மட்டும்
வார்த்தை தேடி தட்டழிகிறேன்
சண்டியனாய் திரிந்தவனடி
இன்று சமாதானம் பேசுகிறேன்
கயல் விழிகளை முடிக்கொள்
கண்டிப்பாய் சொல்லிவிடுவேன் காதலை!!
No comments:
Post a Comment